Wat neem je mee op safari met kinderen, 7 tips die bij ons werken
Onze drie zijn hier opgegroeid. Ze zetten hun eigen tent op, ze stoken vuur, en ze lopen op blote voeten door de bush.
En toch pak ik voor een safari precies dezelfde dingen in als jij straks. Het zijn lange dagen, vroeg op, ontbijt voor zonsopgang en daarna uren onderweg. Wat je bij je hebt bepaalt voor een groot deel hoe die dagen verlopen.
Dit zijn de zeven dingen waar het bij ons op aankomt op een kindersafari, op volgorde van hoeveel verschil ze maken.
Wat neem je mee op safari met kinderen, de korte lijst
Kort, voor wie nu aan het inpakken is. Hieronder leg ik per punt uit waarom.
• Kleding in neutrale tinten, khaki, beige, olijf of lichtbruin
• Een fleece of dikke trui, ook in de zomervakantie
• Dichte schoenen, geen slippers
• Zonnehoed en zonnebrand
• Snacks per portie verpakt
• Een verrekijker per kind
• Een zaklamp per kind
• Een dierenboek over Oost-Afrika, en een leeg schrift met potloden
• Doekjes en handgel in de tas die voorin ligt
• Een powerbank
Dat is het. De rest heb je hier minder nodig dan je denkt.
1. Kleding voor je kind op safari, en waarom blauw en zwart thuisblijven
Hier begin ik mee, want dit is de tip die het minst bekend is en het meest oplevert.
Tseetseevliegen komen af op blauw en zwart. Daar is onderzoek naar gedaan, en het is de reden dat je bij kampen van die blauw-zwarte lappen ziet hangen. Dat zijn vallen, die trekken de vliegen juist weg bij de mensen vandaan. Draag khaki, beige of olijf en je merkt er weinig van. Kleding doet hier meer dan spray.
Voordat je gaat shoppen, je hoeft geen nieuwe garderobe te kopen. Kijk eerst in de kast, want iets in khaki, beige of olijf heeft bijna iedereen wel liggen. En draagt je dochter liever haar roze shirt, dan is dat ook prima. Dit is een richtlijn, geen kledingvoorschrift.
Neem daarnaast een fleece of een dikke trui mee, ook als je in de zomervakantie komt. Een ochtendgamedrive begint voor zonsopgang, in een open auto, op hoogte. Het is dan fris, en dat verwacht niemand die naar Afrika gaat. Wij rijden met dekens in de auto en die worden elke ochtend gebruikt.
En schoenen die dicht zijn. Geen slippers in de jeep.
2. Snacks die je kind al kent
Het zijn lange dagen. Je ontbijt vroeg, je bent uren op gamedrive, en dan is het fijn om iets in de auto te hebben liggen. Zeker iets wat van thuis komt, want dat smaakt naar bekend terrein. Bij een moeilijke eter scheelt dat een hoop.
Pak het per portie verpakt. Dat klinkt pietluttig en dat is het niet, want een open zak koekjes in een safarivoertuig trekt mieren, en die rijden de rest van de week met je mee.
Een snack is trouwens zelden een kwestie van honger. Het is een moment, iets kleins om naar uit te kijken.
3. Een eigen verrekijker per kind
Per kind. Niet één om te delen.
Een gedeelde verrekijker levert gedoe op precies op het moment dat er iets te zien is, en dan mist iedereen het. Een simpele lichte kijker is genoeg, je hoeft niets duurs te kopen.
Wat er gebeurt is dit. Zodra een kind zijn eigen kijker heeft, gaat hij zelf zoeken in plaats van wachten tot jij iets aanwijst. Hij wordt deelnemer in plaats van passagier, en dat is het verschil tussen meekijken en er zelf bij zijn.
Een zaklamp doet hetzelfde in het kamp, zodra het donker wordt.
4. Boeken, en een schrift om in te tekenen
Een dierenboek waarin je kind zelf kan opzoeken wat jullie die dag hebben gezien, werkt beter dan een verhaal. Deze vier raden wij aan:
• Wat niet in de safarigids van je ouders staat, Joukje Akveld
• Superjuffie op safari, Janneke Schotveld
• Let's Explore… Safari, Lonely Planet Kids
• Waarom? De grote dierenencyclopedie, Derek Harvey
Daarnaast een leeg schrift en potloden. Laat je kind elke avond één ding tekenen of opschrijven van die dag. Het kost tien minuten, het houdt hem bezig terwijl jij een drankje drinkt, en het is het enige souvenir waar over tien jaar nog naar gekeken wordt.
5. Doekjes en handgel binnen handbereik
Binnen handbereik, niet in de koffer achterin.
Het is stoffig, en dat hoort erbij. Na een ochtend met het dak open zit iedereen onder een laag stof, en de kinderen vinden dat meestal het mooiste deel van de dag. Doekjes en handgel in de tas die voorin ligt.
6. Spelletjes voor als het even duurt
Er zijn uren waarin je rijdt en er weinig gebeurt. Dat hoort bij een safari, en het is vaak waar de mooiste gesprekken vallen.
Wat bij ons werkt:
• Kilometers gokken tot het volgende dorp, of hoeveel giraffen jullie die dag zien
• Ik zie wat jij niet ziet, maar dan alleen met wat buiten is
• Dierenslang, waarbij het volgende dier begint met de laatste letter van het vorige
• Swahili leren van je gids. Tien woorden op een dag, en je kind zegt bij de volgende lodge asante tegen de ober. Dat doet meer voor hem dan welk spelletje ook
Oké, en dan de iPad, deze is persoonlijk. Of je hem überhaupt mee wilt, en hoe je kind ermee omgaat. Soms verliest een kind de interesse voor de natuur, omdat het scherm interessanter lijkt. En dat zou zonde zijn, met zoveel moois te zien en te leren. Maak er dus duidelijke afspraken over, bijvoorbeeld alleen tijdens de transfers van het ene park naar het andere. Of hem alleen tevoorschijn halen wanneer het even een struggle-momentje is voor je kind. Zet er van tevoren een paar leuke films op, The Lion King is natuurlijk een aanrader.
En neem een powerbank mee, dan zit je goed.
7. Praat met je gids, elke ochtend opnieuw
Dit is de tip die het meeste oplevert.
Vertel je gids voor vertrek hoe je kinderen erin zitten. Hoe lang ze het volhouden, waar ze van schrikken, waar ze juist gek op zijn. En doe dat elke ochtend opnieuw, want dag vier is anders dan dag één.
Onze gidsen lezen een gezin snel en passen hun hele dag erop aan. Hij rijdt eerder terug als dat beter uitkomt, hij stopt bij de mestkevers omdat hij weet dat jouw zoon insecten interessanter vindt dan katten, hij houdt het rustig terwijl jullie dochter nog aan de buffels moet wennen. Hoe meer hij weet, hoe meer hij ermee doet.
Zeg dus ook wat je anders zou willen. Daar wordt de dag alleen maar beter van, en je gids hoort het graag.
Safari bingo, en waarom de mestkever net zo goed telt
Wij hebben bingokaarten gemaakt die je kunt downloaden en uitprinten, met dieren van heel gewoon tot zelden gezien. Wie heeft als eerste zijn kaart vol.
Wat het doet, is de aandacht verleggen. Een kind dat op zoek is naar de dik-dik en de mestkever kijkt de hele rit naar buiten, ook op de uren dat er geen leeuw ligt. En een mestkever die een bal wegduwt van drie keer zijn eigen gewicht, is voor een kind van zeven minstens zo indrukwekkend als een slapende leeuw.
Op safari met tieners
Een puber is een ander project dan een kleuter, en dezelfde tips werken niet.
Wat bij tieners wel werkt, is ze iets geven om te bezitten. De camera, de navigatie, het bijhouden van de lijst met wat jullie gezien hebben. Een tiener die ergens verantwoordelijk voor is, doet mee.
Wat ook werkt is één activiteit waar hij zelf voor kiest en die de kleintjes niet mogen. Voor een wandelsafari met een ranger geldt een leeftijdsgrens, en dat is precies de leeftijd waarop het imponeert dat hij wel mag en de rest niet.
En op veel plekken is er geen bereik. Zeg dat vooraf, dan is het een gegeven in plaats van een verrassing op dag twee.
Wat je niet hoeft mee te nemen
Safarikleding uit de speciaalzaak. Een gewone khaki broek en een lichte trui doen hetzelfde en kosten een tiende.
Een harde koffer. Op de binnenlandse vluchtjes reis je met een zachte tas en een gewichtslimiet per persoon.
Voor de rest heb je hier minder nodig dan je denkt. Een wasje wordt altijd wel even tussendoor gedaan.
Wanneer je het beste gaat, welke leeftijd wat aankan en hoe de malaria zit, lees je in ons stuk op gezinssafari in Tanzania.
Wil je zien hoe zo'n reis eruitziet, onze voorbeeldreis van veertien dagen combineert safari en strand, afgestemd op de leeftijd van je kinderen.
Safari njema.
