Gasten die in Moshi aankomen zien de berg vaak twee dagen lang niet. Ze rijden van het vliegveld naar hun hotel, ze lopen door de stad, ze kijken omhoog en zien wolken. En dan staan ze op een ochtend om zes uur op en staat de Kilimanjaro daar gewoon, boven de daken, met sneeuw erop.
Dat is het eerste wat je over deze berg moet weten. Hij is er niet altijd.
Wij wonen sinds 2009 in Moshi, aan de voet van de berg. Hieronder staat wanneer je hem werkelijk ziet, en wat je kunt doen als je erop wilt lopen zonder naar de top te gaan. Dat zijn twee heel verschillende dagen, en de meeste mensen willen de eerste.
De Kilimanjaro zien zonder te klimmen
Ja, dat kan, en het is wat verreweg de meeste mensen die naar Tanzania komen doen. Je hoeft geen stap omhoog te zetten om de berg te zien. Vanuit Moshi staat hij boven de stad, op de weg tussen Moshi en Arusha rijd je er een uur lang naast, en als je overdag landt op Kilimanjaro Airport en het is helder, zie je hem vanuit het vliegtuig liggen.
Hoogte | 5.895 meter, Uhuru Peak op de Kibo |
Land | Tanzania, in het noorden, tegen de grens met Kenia aan |
Dichtstbijzijnde stad | Moshi, zelf op ongeveer 900 meter |
Wat voor berg | Een vulkaan met drie toppen, Kibo, Mawenzi en Shira. Kibo slaapt, hij is niet uitgedoofd |
Bijzonder | De hoogste vrijstaande berg ter wereld, hij hoort bij geen enkele bergketen |
De Kilimanjaro ligt op zo'n drie graden onder de evenaar en heeft toch sneeuw op de top. Dat komt door de hoogte en niet door waar hij ligt.
Wanneer je de Kilimanjaro werkelijk ziet
Vroeg in de ochtend en in het laatste uur voor zonsondergang, en in de droge maanden vaker dan in de natte.
De berg maakt namelijk zijn eigen wolken. Overdag warmt de vlakte eromheen op, de vochtige lucht stijgt langs de hellingen omhoog en koelt af, en tegen een uur of tien hangt er een deken omheen die er tot laat in de middag blijft. Dat is geen slecht weer. Dat is wat een berg van bijna zesduizend meter met de lucht om zich heen doet.
Dus kijk vroeg. Tussen zonsopgang en een uur of acht staat hij er het vaakst, en dan ligt het licht ook nog laag en roze op de sneeuw. Het tweede raam is het laatste uur voor de zon ondergaat, als de vlakte afkoelt en de wolken weer wegvallen. Wie alleen tussen tien en vier omhoog kijkt, ziet meestal niets en denkt dat hij pech heeft.
Per maand scheelt het ook. Van eind juni tot in oktober is de lucht het droogst en zie je hem het vaakst, en januari en februari zijn ook goed. In de lange regens, maart tot en met mei, kun je dagen achter elkaar wolken hebben. Dat betekent niet dat je hem dan niet ziet, want ook in april breekt het op een ochtend soms helemaal open.
En dan waarvandaan. Vanuit Moshi kijk je tegen de zuidkant aan, met de vlakke koepel van de Kibo en de kartelrand van de Mawenzi ernaast. Dat is het beeld dat de meeste mensen in hun hoofd hebben. Op de weg naar Arusha heb je hem lang in beeld, aan je rechterhand. Wat mensen niet verwachten is dat je hem vanaf de hellingen zelf juist slechter ziet, want dan sta je er te dicht onder en kijk je tegen bos aan.
Een dagwandeling op de Kilimanjaro, van Machame Gate naar Machame Camp
Wil je de berg wel op, maar niet naar de top, dan is dit de tocht. Wij hebben hem zelf gelopen, en hieronder staat precies wat het is.
Je start bij Machame Gate op 1.800 meter, midden in het regenwoud. Vanaf daar is het elf kilometer omhoog naar Machame Camp op bijna 3.000 meter, de plek waar klimmers die wel naar de top gaan hun eerste nacht doorbrengen. Dat is 1.100 meter stijgen. Omhoog doe je er viereneenhalf uur over, terug naar beneden drie.
Het eerste deel loopt door regenwoud, en dat is stil. Vogels, ruisende bladeren, en verder niets. Het bos verandert onderweg van dicht en groen naar kaler en rotsachtiger, en de lucht wordt merkbaar kouder naarmate je hoger komt. Boven eet je je lunch tussen de tenten van mensen die de volgende ochtend verder omhoog gaan.
De terugtocht, regen en spierpijn. Dezelfde elf kilometer terug klinkt makkelijker dan het is. Bij ons begon het harder te regenen en we waren binnen een half uur doorweekt. En het zijn je bovenbenen, kuiten en knieën die tijdens het dalen het werk doen, niet je longen. Bij de poort waren we moe.
Voor wie dit is en voor wie niet. Tweeentwintig kilometer met 1.100 meter stijgen is een stevige dag, ook voor iemand die fit is. Loop je thuis regelmatig vijftien kilometer of meer, dan kom je hier prima doorheen. Is een wandeling voor jou twee uur en daarna een terras, dan is dit niet de dag die je zoekt. Dat zeggen wij liever van tevoren dan dat je er halverwege achter komt.
Wat je aantrekt. Ik liep in een sportshirt en een sportlegging, en bij de lunch trok ik een vest aan, want zodra je stilstaat merk je meteen hoe fris het is. Neem een poncho of een regenjas mee, want het weer slaat in het regenwoud snel om. Wandelschoenen met profiel lopen het prettigst, maar op deze route redden stevige sneakers het ook. En loopstokken helpen, vooral naar beneden.
En als je liever beneden blijft
Niet iedereen wil de berg op, en dat hoeft ook niet. Rond Moshi kun je een koffieboerderij op de hellingen bezoeken, naar de watervallen bij Marangu lopen, of met een kop koffie op het terras van je hotel gaan zitten en wachten tot de wolken opengaan. Wat je verder in en om Moshi doet staat op onze eigen pagina daarover.
Zien of lopen
Twee routes, en welke bij je past hangt af van hoeveel je op één dag wilt. Wij zeggen het eerlijk als we denken dat de wandeling zwaarder is dan wat je ervan verwacht.
Allebei passen ze in je reis. Start je in Moshi, en dat doen de meeste gasten, dan voegen wij deze dag er zonder gedoe aan toe. In onze reis door Tanzania zie je hoe zo'n route loopt, dag voor dag.
Bekijk de voorbeeldreis Safari en Zanzibar
Safari njema.
